Niet alle plastic kan worden gerecycled, maar de meeste alledaagse verpakkingen wel. PET-flessen, HDPE-bakjes en PP-potten zijn goed recyclebaar en horen in de plastic afvalbak. Plastic soorten zoals PVC, polystyreen en vervuilde verpakkingen zijn moeilijker te verwerken. De recyclingcodes op verpakkingen helpen je om het verschil te herkennen en plastic correct te scheiden.
Wat betekenen de nummers op plastic verpakkingen eigenlijk?
De nummers 1 tot 7 in het driehoekje op plastic verpakkingen zijn recyclingcodes die aangeven uit welk type plastic het product is gemaakt. Deze codes helpen sorteerinstallaties om verschillende plastic soorten automatisch te scheiden voor verdere verwerking.
Code 1 (PET) vind je op drankflessen en is uitstekend recyclebaar. Code 2 (HDPE) zie je op melkflessen en wasmiddelflessen. Code 3 (PVC) komt voor op voedselfolies maar is slecht recyclebaar. Code 4 (LDPE) zit in plastic tassen en wikkels. Code 5 (PP) herken je aan yoghurtbakjes en margarine-kuipjes.
Code 6 (PS of polystyreen) vind je in wegwerpbekers en piepschuim, dit plastic recycling is technisch moeilijk. Code 7 bevat alle overige plastic soorten, vaak samengestelde materialen die lastig te scheiden zijn. Moderne sorteerinstallaties gebruiken deze codes samen met infraroodtechnologie om plastic automatisch te sorteren.
Welke plastic soorten kun je gewoon in de plastic afvalbak gooien?
Je kunt PET-flessen, HDPE-verpakkingen en PP-bakjes gewoon in de plastic afvalbak gooien. Deze drie plastic soorten maken ongeveer 80% uit van alle huishoudelijke plastic verpakkingen en zijn goed recyclebaar tot nieuwe producten.
PET-flessen herken je aan hun heldere, stijve structuur. Denk aan frisdrank- en waterflessen. HDPE-verpakkingen zijn vaak melkwit of gekleurd en voelen stevig aan, zoals melkflessen en shampooflessen. PP-bakjes zijn flexibel en maken een krakend geluid wanneer je erin knijpt, zoals yoghurtpotjes en takeaway-bakjes.
Let wel op dat de verpakkingen leeg en schoon zijn. Voedselresten maken plastic recycling veel moeilijker omdat ze de kwaliteit van het gerecyclede materiaal verlagen. Spoelen is niet nodig, maar grote resten kun je beter wegschrapen.
Waarom kunnen sommige plastic producten niet gerecycled worden?
Sommige plastic producten kunnen niet worden gerecycled omdat ze uit thermohardende kunststoffen bestaan, vervuild zijn met voedsel of uit meerdere materialen tegelijk zijn gemaakt. Deze technische en economische beperkingen maken verwerking onmogelijk of onrendabel.
Thermohardende kunststoffen zoals bakeliet en bepaalde lijmen kunnen niet opnieuw worden gesmolten. Vervuilde verpakkingen met etensresten verstoren het recyclingproces omdat ze de kwaliteit van het eindproduct aantasten. Samengestelde verpakkingen, zoals chipszakken met aluminium binnenkant, zijn te kostbaar om te scheiden.
Zwart plastic vormt een apart probleem omdat infraroodsensoren in sorteerinstallaties dit niet goed kunnen detecteren. Hierdoor belandt veel zwart plastic bij het restafval, ook al zou het technisch recyclebaar zijn. Kleine plastic onderdelen vallen door de zeef van sorteermachines en zijn daarom ook moeilijk te verwerken.
Hoe herken je plastic dat wel of niet recyclebaar is?
Je herkent recyclebaar plastic aan heldere kleuren, stijve structuur en een recyclingcode tussen 1 en 5. Niet-recyclebaar plastic is vaak zwart, flexibel, heeft meerdere materialen of voelt plakkerig aan door etiketten en lijm.
Goed recyclebaar plastic voelt stevig aan en behoudt zijn vorm. Flessen, potten en bakjes van bekende merken zijn bijna altijd recyclebaar. Flexibele folies en zakjes zijn twijfelgevallen, deze horen vaak bij het restafval tenzij er een speciaal inzamelpunt voor is.
Vermijd plastic met veel etiketten, lijmresten of metalen onderdelen in de plastic afvalbak. Speelgoed, elektronica-behuizingen en tuinmeubels horen ook niet in de plastic afvalbak, ook al zijn ze van plastic gemaakt. Deze producten bevatten vaak additieven die het recyclingproces verstoren.
Wat gebeurt er met plastic nadat je het weggooit?
Plastic uit jouw afvalbak gaat naar een sorteerinstallatie waar machines het automatisch scheiden op type. Daarna wordt het gewassen, vermalen tot vlokken en gesmolten tot korrels die fabrieken gebruiken voor nieuwe producten.
Na inzameling komt het plastic eerst bij een sorteercentrum. Hier scheiden infraroodcamera’s en luchtstromensystemen verschillende plastic soorten automatisch. Metaaldetectoren halen eventuele metalen onderdelen eruit. Handmatige nasortering verwijdert vervuilde stukken en restafval.
Het gescheiden plastic gaat naar verwerkingsbedrijven die het wassen om etiketten en lijmresten te verwijderen. Vervolgens malen machines het plastic tot kleine vlokken. Deze vlokken worden gesmolten en gevormd tot kleine korrels of pellets. Fabrieken kopen deze pellets om er nieuwe flessen, bakjes of andere producten van te maken. Het hele proces duurt ongeveer 6 tot 8 weken.
Hoe blijf je op de hoogte van nieuwe recyclingtechnologieën?
Je blijft op de hoogte van nieuwe recyclingtechnologieën door vakbeurzen te bezoeken, vakbladen te lezen en deel te nemen aan branchenetwerken. Deze bronnen geven je direct inzicht in de nieuwste machines, AI-toepassingen en automatiseringsoplossingen in plastic recycling.
Wij organiseren jaarlijks de Vakbeurs Recycling waar je de nieuwste ontwikkelingen in recyclingtechnologie kunt ontdekken. Op ons bezoekersprogramma vind je informatie over live demonstraties van sorteerinstallaties, AI-systemen voor afvalherkenning en innovatieve verwerkingstechnieken. Het Demo Park toont machines in actie, zodat je direct ziet hoe nieuwe technologieën werken.
Ons Circulair Next themaplein richt zich specifiek op circulaire innovaties en duurzame plastic recycling oplossingen. Hier ontmoet je bedrijven die pionieren in ecodesign, hergebruik en slimme reststroomverwerking. Voor vragen over het programma of deelname kun je contact met ons opnemen. De volgende editie vindt plaats van 11 tot 13 november 2025 in Evenementenhal Gorinchem.
